Kobieca Kawiarnia

Baśnie Hansa Christiana Andersena zna chyba każdy i chyba każdy miał okazję wysłuchać w dzieciństwie chociaż jednej czytanej przez rodziców. Nikomu nie jest obca Dziewczynka z zapałkami, Brzydkie kaczątko, Calineczka czy Mała syrenka. Każda z tych baśni ma swój przekaz i zawartą w sobie magię, której chętnie poddają się najmłodsi. Sama byłam takim dzieckiem i miałam swój własny egzemplarz, do którego chętnie wracałam. Potem wyrosłam i tylko pojedyncze historie utknęły mi w głowie, ale teraz dzięki uprzejmości wydawnictwa Dragon mogłam je sobie odświeżyć i zapoznać się z tymi, których nie pamiętałam. Niektóre nie jestem pewna, patrząc na nie już z dorosłego punktu widzenia, czy są przeznaczone dla dzieci. Osobiście chyba wstrzymałabym się z ich czytaniem dziecku, ale jest to kwestia indywidualnego podejścia, ale też faktu, że dzieci rozumieją wiele rzeczy inaczej i nie patrzą na treść aż tak szczegółowo jak dorośli. Najważniejsze jest jednak to, że te baśnie potrafią rozbawić, zmusić do...

            Zacznę od tego, że nie często sięgam po książki w świątecznym klimacie. Przeczytałam chyba dwie w całym swoim życiu - młodzieżówkę i erotyk. Z czego wynika moja awersja do tego klimatu? Z prostego faktu jakim jest to, że nie przepadam za świętami. Mimo to, zapoznając się z opisem "Zapomnianej piosenki" zdecydowałam się dać jej szansę, a za możliwość poznania tej historii, bardzo dziękuję wydawnictwu Dragon.          Zacznę od tego, że to nie jest jedna z tych książek, w których wszystko kręci się w okół świąt. Już na samym początku czytelnik ma świadomość tego, że zanim dobrnie do świątecznej atmosfery, będzie musiał przejść długą drogę z głównymi bohaterami, obu poznając z dwóch perspektyw - teraźniejszości i przeszłości. W moim odczuciu jest to naprawdę świetny sposób na przedstawienie całości, bo przyznam szczerze, że związałam się z tymi bohaterami. Dominik jest świetnym chłopakiem, z którym w sporym stopniu się...

                Komedia kryminalna. Osobiście uważam, że te dwa gatunki nie są w stanie stworzyć jednej, kompatybilnej całości. Każdy z nich ma całkowicie odmienne cechy, style oraz zasady funkcjonowania fabuły. Ponadto trzeba mieć na nie naprawdę dobry pomysł, odpowiedni warsztat, dość mocno określone pióro oraz lekkość i swobodę w tworzeniu poszczególnych sytuacji. W kryminale autor musi zainteresować, zmusić do myślenia, zachęcić czytelnika, by brał czynny udział w śledztwie. Komedia ma być zabawne, ale bardzo łatwo można ją przerysować, tworząc w ten sposób niekoniecznie dowcipną karykaturę. To się po prostu nie mogło udać.                  ,,Stara zbrodnia nie rdzewieje'' to komedia kryminalna autorstwa Iwony Banach. Fabuła skupia się na wydarzeniach rozgrywających się w eleganckim hotelu w niewielkiej wsi. Na specjalne zaproszenie organizatorów konkursu literackiego pojawiają się tam ambitni pisar...